Η Βουλή των Ελλήνων καθιέρωσε την 14η Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος. Ενώ, το Δεκέμβριο 2007 η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών αναγνώρισε επίσημα τη γενοκτονία των Ελλήνων, μαζί με την γενοκτονία των Ασσυρίων.

Ενενήντα οχτώ χρόνια μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή τιμούμε όσους έχασαν τη ζωή τους βίαια. Τιμούμε και όσους επέζησαν από τα τραγικά γεγονότα και κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα ως Πρόσφυγες.

Ακόμη, τη μέρα αυτή η εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του Αγίου εθνοϊερομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης, ο οποίος μολονότι είχε τη δυνατότητα να φύγει και να γλιτώσει τη ζωή του, επέλεξε να θυσιαστεί ως καλός ποιμήν, υπέρ του ποιμνίου του κι έτσι παρέμεινε ως το τέλος στις επάλξεις του αγώνα και της αντίστασης.

Η κατάρρευση των Ελληνικών Δυνάμεων το 1922 στη Μικρά Ασία, οι σφαγές, οι λεηλασίες και η προσφυγιά που ακολούθησαν, αποτελούν το αποκορύφωμα μιας συστηματικής προσπάθειας εξόντωσης του ελληνικού στοιχείου από τα χώματα της Μικράς Ασίας, που έβαλε τέρμα στην τρισχιλιετή παρουσία του στην περιοχή, όπου αναπτύχθηκε η ωριμότερη φάση του Ελληνικού Πολιτισμού.

Οι επιζώντες Έλληνες της Μικράς Ασίας κατάφεραν να προκόψουν και να διακριθούν σε πολλούς τομείς της Ελληνικής κοινωνίας. Παράλληλα βοήθησαν στην πολιτική, κοινωνική, πολιτισμική και οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας.

Για πολλούς ιστορικούς η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας θεωρείται ισάξια της Άλωσης της Πόλης και αποτελεί αδιαμφισβήτητο ιστορικό γεγονός.

Η ημέρα μνήμης είναι ημέρα τιμής στη μνήμη των θυμάτων και των επιζώντων. Σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ημέρα εναντίωσης προς τη γείτονα χώρα. Η Ελλάδα τιμά τους νεκρούς της και παραμένει σταθερά προσηλωμένη στις αρχές της Δημοκρατίας και του Διεθνές Δικαίου.