Στην καθημερινότητα μας και ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, οι «ακραίες φωνές» είναι αυτές που δημιουργούν μία δυσάρεστη ατμόσφαιρα και κάνουν τη ζωή μας πιο δύσκολη απ’ ότι ήδη είναι.  Αυτό συμβαίνει διότι υπάρχει μια σιωπηλή πλειοψηφία, η οποία παρακολουθεί αμέτοχη.Αυτό θεωρώ ότι συμβαίνει γύρω μας τον τελευταίο καιρό με την κόντρα που έχει φουντώσει μεταξύ Μεγάρων και Νέας Περάμου.
Αν συνεχίσουμε να ακούμε αυτούς που έχουν σηκώσει το λάβαρο της «επανάστασης», χωρίς να παρέμβουμε, θα είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι.

Προσωπικά θεωρώ ότι με «πνίγει» αυτή η κατάσταση και θέλω να πάρω θέση, γιατί αυτά που μας ενώνουν είναι πολύ περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν!

Τι μας χωρίζει; Μας χωρίζει η κακή νοοτροπία της φυλής μας που δεν μπορεί χωρίς «κόντρες». Τις γνωστές κόντρες που έχει το Περιστέρι με το Αιγάλεω, ο Βόλος με τη Λάρισα, η Πάτρα με το Αίγιο, ο Πειραιάς με την Αθήνα και ένα σωρό άλλα παραδείγματα γειτονικών πόλεων και όχι μόνο, αποτέλεσμα του φανατισμού και κάθε άλλου είδους –ισμού!

Τι μας ενώνει; Μας ενώνει μια κοινή ζωή εδώ και εκατό χρόνια. Μια συνύπαρξη σε όλα τα επίπεδα. Τη βιώνουμε αλλά κάνουμε ότι δεν την «βλέπουμε». Όσοι, λοιπόν, την αντιλαμβανόμαστε πρέπει να την επικοινωνήσουμε προς όλες τις κατευθύνσεις!

Πρέπει να μιλήσουμε οι καθηγητές από τα Μέγαρα στους μαθητές μας από τη Νέα Πέραμο ή το αντίθετο; Όχι! Γιατί «μιλάει» το αυθόρμητο χαμόγελο που εμφανίζεται κάθε φορά που θα συναντηθούμε τυχαία στο δρόμο, ακόμα κι αν έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που βρεθήκαμε μαζί στην τάξη.
Πρέπει να μιλήσουν οι ποδοσφαιριστές; Όχι! Γιατί τη μία στιγμή δίνουν τα πάντα για να κερδίσει η ομάδα τους και το βράδυ διασκεδάζουν μαζί στους ίδιους χώρους στα Μέγαρα ή τη Νέα Πέραμο.

Πρέπει να μιλήσουν οι επιχειρηματίες; Όχι! Γιατί οι επαγγελματικές σχέσεις δεν έχουν «τείχη».

Πόσες φιλίες, πόσες κουμπαριές, πόσοι γάμοι, πόσες οικογένειες είναι αποτέλεσμα αυτής της κοινής ζωής;

Γιατί πρέπει να αναφέρουμε αυτά τα αυτονόητα; Γιατί αν δεν μιλήσουμε τώρα για να σταματήσει αυτή η κατάσταση, θα είμαστε όλοι υπόλογοι για ότι μπορεί να συμβεί στο μέλλον.

Όσο για τους «ασεβείς» προς όλους αυτούς τους δεσμούς ψυχής και σώματος; Για να είμαι στο κλίμα των ημερών, «ἄφες αὐτοῖς· οὐ γάρ οἴδασι τί ποιοῦσι!». Δε μας χωρίζει τίποτα και μας ενώνουν πολλά και σημαντικά. Ας το αντιληφθούμε για να ζήσουμε καλύτερα όλοι μαζί!!!

Παναγιώτης Μαργέτης
Υποψήφιος Δήμαρχος Μεγάρων και Νέας Περάμου