Οικογένεια εν έτει 2019

Γράφει ο Αναστάσιος Μάλλιος

            Θυμάμαι τότε που η οικογένεια είχε τον πρωταρχικό ρόλο σε όλα. Θυμάμαι τότε που λέγαμε η οικογένεια πάνω απ’ όλα. Τώρα φοβάμαι ότι αυτό τείνει να χαθεί. Οι νέοι φοβούνται να γίνουν γονείς. Η αβεβαιότητα για το αύριο, η οικονομική κρίση, οι επιρροές στα ήθη και τα έθιμα είναι πολλές και έχουν αλλοιώσει την έννοια της οικογένειας. Οι γονείς μας εργάζονταν, άλλοτε και οι δύο, αλλά όχι με τον σημερινό εξοντωτικό ρυθμό και τις ατελείωτες ώρες εργασίας, άλλοτε εργαζόταν ο πατέρας και η μητέρα έμενε στο σπίτι να αναθρέφει τα παιδιά, καθώς υπήρχε η δυνατότητα αυτή, η ζωή ήταν πιο απλή, τα προς το ζην έβγαιναν και με έναν εργαζόμενο στην οικογένεια.

Η αβεβαιότητα στον τομέα της εργασίας στην πόλη μας σήμερα εμποδίζει την δημιουργία οικογένειας και έτσι τα νέα ζευγάρια διστάζουν να παντρευτούν και να αποκτήσουν έστω κι ένα παιδί υπό τον φόβο της ανεπάρκειας των βασικών καθημερινών αναγκών και η πολύωρη εργασία που απαιτείται σήμερα, ενώ δεν εξασφαλίζει μεγαλύτερο εισόδημα, εξασφαλίζει λιγότερες ποιοτικές ώρες ανάμεσα σε ένα παιδί και τους γονείς του.

Τα παιδιά μας μεγαλώνουν, δυστυχώς,  γρηγορότερα υπό το βάρος των επιπλέον ευθυνών που εμείς οι ίδιοι ως γονείς τους επιβάλλουμε εξαιτίας των επιπλέον και μερικές φορές αβάσταχτων απαιτήσεων που έχουμε. Γιατί το κάνουμε αυτό? Γιατί τα παιδιά να μην είναι παιδιά και να τα αφήνουμε να παίξουν και να νιώσουν παιδιά κι όχι να απαιτούμε συνέχεια περισσότερες, καλύτερες και μεγαλύτερες επιδόσεις σε κάθε τομέα.

Και αυτό έρχεται σε αντίθεση με τον ορισμό ορίων. Τα παιδιά παρόλο που έχουν περισσότερες ευθύνες είναι ανεξέλεγκτα. Σε πολλές περιπτώσεις δεν ξέρουν τι θα πει “όχι” και αυτό είναι απόρροια της απουσίας των γονέων από το πλευρό τους και αυτά μεγαλώνουν ως επί το πλείστον με τον παππού και τη γιαγιά που από την υπέρμετρη αγάπη δεν θέλουν ή δεν μπορούν να βάλουν αυτά τα όρια που και οι ίδιοι είχαν στα παιδιά τους κάποτε.

Θέλουμε οι γονείς να περνούν περισσότερες και ποιοτικές ώρες με τα παιδιά τους. Το πάρκο στα πευκάκια είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να γίνει η Κυριακή ξανά ημέρα της οικογένειας, όπου όλοι θα μαζευτούν στο ίδιο τραπέζι και θα φάνε, θα μιλήσουν και θα διασκεδάσουν κι ας μην είναι ημέρα κάποιας συγκεκριμένης εορτής, ας την κάνουμε εμείς την κάθε Κυριακή γιορτή. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει στο συγκεκριμένο χώρο να υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές που θα καλύπτουν όλων των ειδών τις ανάγκες των επισκεπτών του πάρκου.

Τα Μέγαρα κρατούν και τιμούν τα ήθη και τα έθιμα, κρατούν και τιμούν τις παραδόσεις και πολεμούν για να μην χάσει η οικογένεια τις ηθικές αξίες της. Η πόλη μας και ο κόσμος της παλεύουν για ένα καλύτερο αύριο. Κοιτάμε το μέλλον με αισιοδοξία γιατί το μέλλον είναι τα παιδιά μας και θέλουμε να τα κρατήσουμε στο τόπο μας.

Θέλουμε να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, νέες και περισσότερες σχολές, να επενδύσουμε στην ανάπλαση της πόλης με κατασκευή παιδικών χαρών, πάρκων και πλατείων όπου με ασφαλείς εγκαταστάσεις θα μπορούν τα παιδιά παρέα με τους γονείς να χαλαρώνουν. Να «εκμεταλλευτούμε» τους πόρους που τούτος εδώ ο τόπος μας προσφέρει απλόχερα. Θα μπορούσε η πόλη μας να αποκτήσει ένα σύγχρονο κολυμβητηρίο, ένα θεματικό πάρκο με κύριο θέμα να είναι το Βυζάντιο και τα αρχαία Μέγαρα.

Θέληση και όραμα υπάρχει και με την δική σας εντολή ο συνδυασμός “Όμορφες Πόλεις” θα πασχίσει να υλοποιήσει αυτά που όλοι θέλουν και επιθυμούν για τον τόπο μας.

Αναστάσιος Μάλλιος
Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος
με τον συνδυασμό “Όμορφες Πόλεις”