vyzasΗ πρόσφατη ιστορία, δηλαδή του υποβιβασμού στο τοπικό πρωτάθλημα,  του ιστορικού ποδοσφαιρικού συλλόγου
Βύζας έχει προκαλέσει πικρία και θλίψη όχι μόνο στους στενά ποδοσφαιρικούς κύκλους των Μεγάρων αλλά και γενικότερα στο φίλαθλο κοινό της πόλης.
Είναι δύσκολο να συμβιβαστεί ο οπαδός ή ο φίλαθλος με την ιδέα ότι αυτή η ομάδα,  η οποία σε 12 χρόνια θα χαρακτηρίζεται ως αιωνόβια, μετά από μακρόχρονη παρουσία σε κατηγορίες εθνικού επιπέδου υποχρεώθηκε να πέσει τόσο χαμηλά.
Είναι δύσκολο να συμβιβαστεί κάποιος με την ιδέα ότι η ομάδα η οποία έκανε γνωστή την σύγχρονη πόλη των Μεγάρων στην Ελλάδα και στην Κύπρο φέτος θα ανταγωνίζεται ομάδες τοπικής εμβέλειας.

Όσοι κατέχουν από ποδόσφαιρο γνωρίζουν ότι δεν αρκεί μια ομάδα ικανών και ταλαντούχων ποδοσφαιριστώIOAOIK2_FLIPPEDν να συγκροτήσει ένα αξιόμαχο σύνολο αξιώσεων. Ξέρουν πολύ καλά ότι η πορεία και το αγωνιστικό επίπεδο μιας ομάδας εξαρτάται πρωτίστως από το οικονομικό.
Από τα χρόνια της διασημότητας στα «σαλόνια» της Α’ εθνικής όπου μια ομάδα ντόπιων επιχειρηματιών, Νίκος Μουστάκας, Νίκος Παπαγιάννης, Τάκης Χατζόπουλος, Γιώργος Σβολόπουλος, Κάρολος Παπαγιάννης, και άλλοι των οποίων το όνομα μου διαφεύγει, έως το 2015 της πτώσης  πάντα αναζητούνταν χρηματοδότες για να κρατήσουν την ομάδα ψηλά, όσο ψηλότερα γινόταν και, γιατί όχι, να δοξάσουν το όνομα «Μέγαρα».
Με αυτό το σκοπό στο μυαλό, η κοινωνία συχνά έκανε «τα στραβά μάτια» για το ποιος ήταν ο «χρηματοδότης».
Ο ευκατάστατος εν δυνάμει πρόεδρος θα αναλάμβανε την ομάδα με σκοπό να την κρατήσει ψηλά.

Η ιστορική αναδρομή δεν είναι της παρούσης αλλά, έστω και ισχνή, μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε ότι σήμερα, την περίοδο της κρίσης τα λεφτά δεν περισσεύουν, η τοπική οικονομία, ακολουθώντας το εθνικό μοντέλο βρίσκεται σε βαθύτατη ύφεση. Συνεπώς δεν είναι διόλου παράδοξο το γεγονός ότι ο Βύζας βρίσκεται στο τοπικό. Ας μην ξεχνάμε παραδείγματα άλλων ομάδων οι οποίες είτε διαλύθηκαν και εξαφανίστηκαν από τα ποδοσφαιρικά δρώμενα είτε συγχωνεύτηκαν προκειμένου να επωφεληθούν των πλεονεκτημάτων που έδινε ο νόμος.

Δεν είναι σήμερα η πρώτη φορά που ο Βύζας βρίσκεται σε τέτοια δεινή θέση. Παρά ταύτα προσεγγίζοντας την κατάσταση με ρεαλισμό, ίσως μπορούμε να βγάλουμε ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα και να παραδεχτούμε ότι η πτώση της ομάδας ήταν ένα αναγκαίο κακό.

Εκείνο το οποίο μου έκανε εντύπωση ήταν ότι μεγαλύτερος αριθμός φιλάθλων έχει πλαισιώσει τώρα το διοικητικό συμβούλιο της ομάδας, ίσως επειδή οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις θα είναι μικρότερες κατά την επόμενη σεζόν, ενώ περισσότερο με εντυπωσίασε ο μεγάλος αριθμός των οπαδών και φιλάθλων οι οποίοι έσπευσαν να συγχαρούν και να ευχηθούν επιτυχία στον νέο προπονητή, πρώην ποδοσφαιριστή του Βύζαντα, Θάκη Μαργέτη.

Η παρουσία του σε συνδυασμό με το ενισχυμένο διοικητικό συμβούλιο έχουν την δυνατότητα να αποτελέσουν ένα ισχυρό σημείο εκκίνησης.

Ο Βύζας κατά την νέα αγωνιστική περίοδο θα έχει μειωμένα έξοδα απ’ όσα είχε στην Γ’ εθνική.
Θα μπορεί να χρησιμοποιήσει περισσότερους ποδοσφαιριστές από την δική του ακαδημία ενώ η προσπάθεια που γίνεται είναι πιθανό να προσελκύσει και άλλους τοπικούς ποδοσφαιριστές οι οποίοι λόγω των τελευταίων καταστάσεων να είχαν αποστασιοποιηθεί.

Αν και ο Βύζας θα αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ Δυτικής Αττικής, οι πιθανότητες να επιστρέψει σχετικά σύντομα σε εθνική κατηγορία είναι μεγαλύτερες. Αρκεί το μεν διοικητικό συμβούλιο να ασκήσει συνετή και διαφανή διοίκηση το δε κοινωνικό περιβάλλον με πρωτοστάτη τον Δήμο Μεγαρέων να προσφέρουν βοήθεια όταν τους ζητηθεί

Ο Βύζας δεν είναι μια περιχαρακωμένη υπόθεση του διοικητικού συμβουλίου του ή έστω των μελών του. Στο πανελλήνιο και στην Κύπρο είναι γνωστός ως «Βύζας  Μεγάρων». Άρα ο Βύζας είναι υπόθεση όλων μας.

 

Ι. Α. Οικονομόπουλος