Απαντά στον τέως Δήμαρχο Γιάννη Μαρινάκη, ο νυν Δήμαρχος Γρηγόρης Σταμούλης σχετικά με το θέμα της κατασκευής περιφραγμένου χώρου παιχνιδιού και άθλησης στη συμβολή της οδού Βυζαντίου με το πρώην ρέμα Μαυρατζιά.

Στην απάντησή του ο κ. Σταμούλης επισημαίνει δύο βασικά θέματα.
Το πρώτο είναι ότι στην κοίτη του πρώην ρέματος έχουν κατασκευαστεί πολλά δημόσια έργα.
Το δεύτερο είναι ότι η εν λόγω διευθέτηση θα αποτελέσει έναν ασφαλή χώρο παιχνιδιού καθώς και θα εξωραΐσει τον πέριξ χώρο ο οποίος είναι εγκαταλειμμένος .

ρ. Σταμούλης:

«Δεν  είναι δυνατόν κανείς να παρακολουθήσει τον κ. Μαρινάκη στον συνεχή κατήφορο, που έχει  πάρει και ο οποίος προσπαθεί με απαξίωση των πάντων, με ειρωνείες, με ύβρεις, με λασπολογία, με διαστρέβλωση της αλήθειας και με την προσφιλή του μέθοδο να κάνει το άσπρο – μαύρο, σε μια απεγνωσμένη, αλλά άκρως αποτυχημένη προσπάθεια να μειώσει τις επιτυχίες  της Διοίκησης και κυρίως να βλάψει προσωπικά τον Δήμαρχο.

Γι’ αυτό παρατίθενται μόνο τα γεγονότα και οι ενέργειες, όπως έχουν με τη βεβαιότητα, πως οι συμπολίτες, οι οποίοι και νουν και κρίση έχουν θα βγάλουν τα σωστά συμπεράσματα και θα κατατάξουν γι’  άλλη μία φορά τον κ. Μαρινάκη εκεί, που του πρέπει και του αξίζει.

Επιτακτικό αίτημα των συμπολιτών μας, κατοίκων της περιοχής του 8ου Δημοτικού Σχολείου, ήταν η κατασκευή ενός χώρου παιχνιδιού και άθλησης μικρών παιδιών , στην περιοχή του πρώην ρέματος Μαυρατζά , μεταξύ των οδών, Δημ. Μπερδελή και Βυζαντίου, ειδικά, μετά την αποξήλωση των οργάνων παιδικής χαράς που παλαιότερα είχαν τοποθετηθεί σε παρακείμενο κοινόχρηστο χώρο, αφού αυτός πλέον δεν πληρούσε τις σύγχρονες  προδιαγραφές ασφαλείας, ενώ η γειτνίαση του με δρόμους μεγάλης κυκλοφορίας εγκυμονούσε  κινδύνους ατυχημάτων από διερχόμενα αυτοκίνητα.

Ο χώρος του πρώην  ρέματος Μαυρατζά εδώ και τριάντα (30) χρόνια είναι στην πράξη κοινόχρηστος χώρος. Στα τέλη της δεκαετίας  του 1970 – αρχές της δεκαετίας του 1980, το ίδιο το κράτος μελέτησε και κατασκεύασε για την αντιπλημμυρική προστασία της πόλης των Μεγάρων, εκτροπή του Ρέματος  Μαυρατζά, έτσι ώστε ενώ το ρέμα διέσχιζε την πόλη με μεγάλο κίνδυνο υπερχείλισης εξετράπη στην περιοχή  «Άγιάννης»  στο δυτικό άκρο της πόλης και με την κατασκευή νέου τεχνικού ρέματος  τα νερά οδηγούνται στην θάλασσα.

Με μελέτη της πρώην Νομαρχίας Δυτικής Αττικής τοποθετήθηκαν από τον Δήμο εντός του ρέματος σωλήνες απορροής ομβρίων υδάτων, έγιναν τα αναγκαία βοηθητικά έργα και  επιχώσεις  και ο χώρος πήρε  τον χαρακτήρα  κοινόχρηστου χώρου εδώ και  25  χρόνια τουλάχιστον.

Έτσι στον χώρο του πρώην ρέματος Μαυρατζά κατασκευάσθηκε η σημερινή πλατεία Εθνικής Αντίστασης, διαμορφώθηκε ο χώρος από την γέφυρα της οδού Ρήγα Φεραίου έως το  5ο Δημοτικό Σχολείο και από την πλατεία Εθνικής Αντίστασης έως την οδό Σαρανταπόρου, διαμορφώθηκε ο χώρος νοτίως της οδού Σαρανταπόρου έως τις σιδηροδρομικές γραμμές και κατασκευάσθηκαν διαβάσεις του πρώην ρέματος Μαυρατζά  στις οδούς, Τεπελενίου, Σαρανταπόρου, Δημάρχου Θ. Τσεκέ, Βορείου Ηπείρου κ.λ.π.  Τέλος η μελέτη επέκτασης  σχεδίου πόλεως των Μεγάρων, που εκπονήθηκε από το ίδιο το Υ. ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ, χαρακτηρίζει κοινόχρηστο χώρο την συνέχεια του  ρέματος Μαυρατζά από την οδό Βυζαντίου και Νότια.

Ξέροντας όλα αυτά, αλλά και ότι δεν είχε γίνει ποτέ αποχαρακτηρισμός του ρέματος σε Κ/Χ από το ίδιο το κράτος, αφού αυτό μελέτησε και κατασκεύασε το έργο της εκτροπής και της σωλήνωσης του πρώην ρέματος, η Διοίκηση του Δήμου επέλεξε ο περιφραγμένος χώρος παιχνιδιού και άθλησης, που είχε σχεδιαστεί, να γίνει με μηχανήματα και προσωπικό του Δήμου, ενώ η προμήθεια των απαραίτητων υλικών αξίας περίπου 5.000 ευρώ θα γινόταν με ανάθεση από τον Δήμαρχο, όπως ο νόμος προβλέπει για προμήθειες τέτοιας αξίας.

Τέλος η κατασκευή    τέτοιου είδους περιφραγμένου χώρου παιχνιδιού και άθλησης, όπως προβλέπεται από την σχετική νομοθεσία δεν απαιτεί έκδοση οικοδομικής  αδείας, ούτε  απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου παρά μόνο έγκριση της Τεχνικής Υπηρεσίας  του Δήμου, που άλλωστε επέβλεπε την κατασκευή αυτή.

Συνεπώς, καμία παρανομία επί της ουσίας δεν έγινε όπως κατηγορείται η Δημοτική αρχή. Ίσως κάποια παρατυπία και αυτό με γνώμονα και σκοπό να προσφερθεί στο κοινωνικό σύνολο, στους γονείς και στα παιδιά της περιοχής,  ένας ασφαλής χώρος παιχνιδιού και άθλησης, όπου δεν θα κινδυνεύουν τα παιδιά μην τυχόν και ξαφνικά βρεθούν μέσα στο δρόμο και τα κτυπήσει κάποιο διερχόμενο όχημα (αλήθεια υπάρχει σοβαρότερο θέμα από μια ανθρώπινη ζωή; και ποια σκοπιμότητα και ποια μικροψυχία μπορεί να θέλει να σταματήσει ένα τέτοιο έργο;) Και μπορεί κάλλιστα η περιοχή αυτή να γίνει χώρος αναψυχής, αφού με αφορμή το έργο αυτό θα αναπλασθεί και όλη η περιοχή, που σίγουρα θα αλλάξει και την όψη εγκατάλειψης, που έχει μέχρι τώρα».