Η 26η Ιουνίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών και της παράνομης διακίνησής τους, στις 7 Δεκεμβρίου 1987 από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ τους τελευταίους 12 μήνες  210 εκατομμύρια άνθρωποι, ηλικίας 15 – 64 ετών δηλαδή το 5% του παγκόσμιου πληθυσμού, έκανε χρήση παράνομων ναρκωτικών ουσιών, τουλάχιστον μία φορά. Οι θάνατοι από τα ναρκωτικά ξεπέρασαν τις 200.000 ενώ το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών στο ίδιο διάστημα ξεπέρασε τα 320 δισεκατομμύρια δολάρια.

Στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια έχασαν τη ζωή τους από τα ναρκωτικά 10.000 άνθρωποι.Γρηγόρης Σταμούλης
Κύρια ουσία κατάχρησης παραμένει η  ηρωίνη και τα οπιοειδή. Η Ηπατίτιδα C αποτελεί την επικρατέστερη μολυσματική ασθένεια με έναν από τους τέσσερις χρήστες να γνωρίζει ότι πάσχει, ενώ ένα περίπου αντίστοιχο ποσοστό δεν έχει εξεταστεί ποτέ για τις Ηπατίτιδες (B και C) ή τον ιό HIV.

Με αφορμή την εν λόγω ημερομηνία ο Δήμαρχος Μεγαρέων κ. Γρηγόρης Σταμούλης δήλωσε:
«Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και πρέπει να μας ανησυχεί όλους. Δεν φτάνουν ούτε οι επισημάνσεις, ούτε οι επετειακές εκδηλώσεις, ούτε οι δράσεις με εικαστικά δρώμενα, εκθέσεις φωτογραφίας και καλλιτεχνικές κατασκευές.
Χρειάζεται πραγματικά μία τομή στην ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών.
Σε κεντρικό επίπεδο πρέπει να χτυπηθούν δυνατά τα καρτέλ της διακίνησης κι εμπορίας των ναρκωτικών ουσιών, έτσι ώστε να χτυπηθεί το κακό στη ρίζα του.
Παγκόσμια Ημέρα κατά των ναρκωτικών η 26η Ιουνίου κι εμείς θέλουμε να δυναμώσουμε μαζί με τόσες άλλες φωνές αυτό το ΟΧΙ στα Ναρκωτικά.
Τα ναρκωτικά από θεραπεία για τους πόνους της ψυχής και του σώματος γίνονται εθισμός, ανελεύθερη φύση, αδυναμία, πόνος ασθένεια, θάνατος, αλλά και εμπόριο, κερδοσκοπία, και έγκλημα.
Τα ναρκωτικά δεν λύνουν προβλήματα, τα προβλήματα είναι εκεί, της ύπαρξής μας, της εικόνας μας, των άλλων, εμείς “φεύγουμε” δυσχεραίνοντάς τα και δημιουργώντας άλλα, σε εμάς, στις οικογένειές μας, στους άλλους.
Δεν τα χρειάζεται κανείς τα ναρκωτικά.
Μπορεί ο οποιοσδήποτε να βρει άλλους τρόπους να αντέξει τον πόνο και το δυσάρεστο, κρατώντας την αξιοπρέπειά του και χτίζοντας την δύναμη και την αυτοεκτίμησή του.
Οι χρήστες είναι ασθενείς και πρέπει βεβαίως να αντιμετωπίζονται έτσι. Δικαιούνται μίας δεύτερης ευκαιρίας.
Το πρόβλημα δεν πρέπει να κρύβεται. Η οικογένεια πρέπει να στηρίζει τα μέλη της που έχουν πέσει στα πλοκάμια των ναρκωτικών, όχι αποσπασματικά αλλά οργανωμένα με τη συνεργασία του Δήμου και της Πολιτείας.
Σε ότι μας αφορά ως Διοίκηση παρακινούμε όλους τους γονείς, τους φίλους, τους συγγενείς που γνωρίζουν εξαρτημένα άτομα να συνεργαστούν με την Κοινωνική μας Υπηρεσία ώστε με διακριτικότητα να βρεθούν γρήγορες και πρακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση των δύσκολων καταστάσεων.
Γνωρίζουμε ότι το πρόβλημα είναι σύνθετο και μεγάλο και χρειάζονται ευρύτερες κοινωνικές συμμαχίες, χωρίς κανέναν εφησυχασμό, ειλικρινής συνεργασία όλων των δημοτικών παρατάξεων και όλων των τοπικών φορέων και των Σχολείων. Η στείρα κριτική και η ξύλινη γλώσσα όσων αντιπολιτεύονται δεν βοηθάει κανέναν.
Στη μάχη αυτή δεν περισσεύει κανείς. Είναι κρίμα κι άδικο σήμερα να φεύγουν άτομα από τη ζωή θύματα των εμπόρων ναρκωτικών.
Ας βρούμε τρόπους για να προστατεύσουμε και να θωρακίσουμε τους νέους μας έτσι ώστε να μην θρηνήσουμε κι άλλα θύματα. Έστω κι ένας να γλυτώσει από τη μάστιγα αυτή θα είναι πολύ μεγάλο κέρδος για την κοινωνία μας.»