Η… παραμόρφωση της κάλπης
Του Ιωάννη Δριτσα.

Η γενική πολιτική κατάσταση δεν επιτρέπει σε καμία των περιπτώσεων χαμόγελα. Μειδιάματα μόνο. Η υποκρισία ένθεν κακείθεν, συνομολογείται ευθαρσώς πλέον,  από όλους, ανεξαρτήτως κομματικής ετικέτας. Γιάννης Δρίτσας
Το θέατρο υπάρχει ως αναγκαίο συστατικό της πολιτικής ζωής μας; Απερίφραστα, αναφανδόν, ναι. Από αρχαιοτάτων χρόνων. Τότε, αποτελούσε μια διέξοδο για παίδευση των πολιτών. Σήμερα αποτελεί την μόνη ατραπό καθοδήγησης των μαζών στα κομματικά στενορύμια πού, ω του θαύματος, οδηγούν, από την μία μεριά τους πολίτες  σε αδιέξοδα και εν τέλει σε απογοήτευση, και από την άλλη, σε τυχοδιωκτική έως σκανδαλισμού «άνοδο» των πολιτικών προσώπων, τα οποία πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, εμφανίζονται ως διάττοντες αστέρες και κατόπιν εξαφανίζονται με τον ίδιο τρόπο.
Η διαφορά είναι πως μια φορά κομματικός πάντα κομματικός για όλους αυτούς τους φερέλπιδες αστέρες, ενώ από την άλλη, όσο καλός και συνεπής θαμώνας του κομματικού καφενείου κι εάν είναι ο πολίτης, δεν απολαμβάνει καμίας ουσιαστικής αμοιβής. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.
Η απογοήτευση που διακατέχει τους πολίτες σήμερα είναι έκδηλη και εκκωφαντικά βουβή.Αποτυπώνεται σε δράσεις και αντιδράσεις που όμως οι κομματικοί ταγοί σε κάθε επίπεδο κομματικής ιεραρχίας, προσποιούνται πως δεν αντιλαμβάνονται. Η εμπιστοσύνη είχε κλονιστεί από πολλά χρόνια πριν, τότε που τα διαφόρων χρωματικών αποχρώσεων καφενεία άρχισαν να κλείνουν το ένα μετά το άλλο, φτάνοντας στο σήμερα που το προπύργιο της Ηθικής, της Αγνότητας, της Ιδεολογίας κατακτήθηκε από… νεόκοπους «Αριστερούς» που διαθέτουν εύρωστες φιλελεύθερου και «Δεξιού» τύπου τσέπες.
Φοβερό…  Αντικαπιταλιστές, Σταυροφόροι της ιδεολογίας για Ισότητα,  της ανθρωποκεντρικής Πολιτικής, αναφύονται από τις τάξεις της πλουτοκρατίας και με περισσό θεατρινισμό, προσπαθούν να μας πείσουν πως ήρθαν για να πολεμήσουν… τους εαυτούς τους, τις οικογένειές τους, τις επιχειρήσεις που κατέχουν!!!!
Μοιραία η αποστροφή που δείχνουν προς αυτούς  οι πολίτες. Όμως, τα πανηγύρια για να προσελκυστούν νέοι θαμώνες, για να προσελκυστούν και να καθοδηγηθούν νέοι –όχι κατ’ ανάγκην ηλικιακά- κομματικοί στρατιώτες, καλά κρατεί.
Παρά την αλλαγή των στρατιωτών, η ιεραρχία, οι πεφωτισμένοι καθοδηγητές δεν αλλάζουν. Παραμένουν αγκιστρωμένοι με κάθε τρόπο  σε ένα άρρωστο σύστημα. Ένα σύστημα που με την σειρά του προσπαθεί με κάθε τρόπο  να επιβιώσει το ίδιο, όντας περισσότερο αγκιστρωμένο στους καθοδηγητές που έχει διορίσει.
Αποτέλεσμα, αν και  το σύστημα τρέμει  την αποστροφή των πολιτών,  αδυνατεί να ανανεωθεί. Γνωριζει πως επειδή είναι τόσο παρωχημένο όσο και διεφθαρμένο, εάν αποδεχτεί την αλλαγή, θα εξαφανιστεί. Άλλωστε δεν έχει μάθει να εργάζεται παρά μόνο να… δουλεύει, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να επιβιώσει.
Γιατί; Επειδή πλέον τα αγαθά που προσπορίζει δεν είναι ούτε από το περίσσευμα ούτε υπό μορφή δώρου. Αντίθετα είναι από υστέρημα και υπό μορφή δανείου που επιβάλλεται να επιστραφεί στους ευεργέτες, δηλαδή στους πολίτες, πολλαπλάσιο….
Στον Δήμο Μεγαρέων, όπως σε όλη την Επικράτεια, έγιναν εσωκομματικές εκλογές για την ανανέωση των Τοπικών Οργανώσεων της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και για την ανάδειξη συνέδρων. Μια πολύ Δημοκρατική διαδικασία ανανέωσης.
NEA_DHMOKRATIA_200Τον Γενάρη του ’15, στον Δήμο μας,  από ένα εκλογικό σώμα που αριθμεί περί τους είκοσι οκτώ χιλιάδες28.000) ψηφοφόρους η Ν.Δ. έλαβε περί τους πέντε χιλιάδες(5.000) ψήφους, ενώ τον Σεπτέμβρη του ’15 στις νέες εκλογές, με λίστα –η ιστορία θα δείξει κατά πόσο χάθηκε η ευκαιρία ουσιαστικής, αληθινής ανανέωσης– η Ν.Δ. έλαβε περίπου τεσσερισήμισι χιλιάδες(4.500) ψήφους. Στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νέου Προέδρου στο κόμμα, εκείνες που έπεσε το σύστημα, περίπου χίλιοι εκατό(1.100) φίλοι και στελέχη προσήλθαν στην κάλπη.
Την Κυριακή 3 Απριλίου, στις εσωκομματικές εκλογές, προσήλθαν πεντακόσια επτά(507) άτομα, που θέλησαν την ανανέωση των οργάνων. Με το άνοιγμα της κάλπης, η ανανέωση είχε συντελεστεί.
Αυτό που με βασανίζει έντονα από προχθές είναι που πήγαν οι υπόλοιποι ψηφοφόροι; Γιατί δεν έχουν εγκύψει στη νέα προσπάθεια που το κόμμα κάνει; Τώρα, στην δυσκολότερη καμπή της χώρας, τώρα που χρειάζεται ενωμένοι να αναζητήσουμε διέξοδο στα προβλήματα που είναι κοινά, γιατί η μεγάλη πλειοψηφία απέχει αντι να απαιτεί συμμετέχοντας; 
Καλή δύναμη στην ανανεωμένη Τοπική Οργάνωση της Ν.Δ. εύχομαι, ώστε να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο της.

Ιωάννης Γ. Δρίτσας